استاندارد ISO 4224:2000E -مقدار منو اکسید کربن

استاندارد ISO 4224:2000Eهوای محیط – تعیین کربن مونوکسید – مادون قرمز غیر مضاعف -روش اسپکترومتری معرفی تعیین مونو اکسید کربن (CO) یکی از اجزای مهم ارزیابی بسیاری از آلودگی هوا است مجتمع ها مونو اکسید کربن در فرایند احتراق ناقص سوخت های هیدروکربنی تشکیل شده است و یک است جزء موتورهای بنزینی است. تعدادی از دستگاه های نظارت بر کیفیت هوا ملی هوا را ایجاد کرده اند استانداردهای کیفیت برای CO که برای حفاظت از سلامت عمومی و رفاه طراحی شده اند.

1.دامنه  استاندراد ISO 4224:2000E

این استاندارد بین المللی روش اسپکترومتری مادون قرمز را برای تجزیه و تحلیل مستمر مشخص می کند و ضبط محتوای مونو اکسید کربن (CO) در محیط هوا.این روش برای تعیین غلظت منوکسید کربن از 0.6 میلی گرم بر متر مکعب (0.5 ppm حجم) استفاده می شود کسر) تا 115 میلی گرم در متر مکعب (کسر حجمی 100 ppm).این روش دارای محدودیت پایین تشخیص حدود 0.06 mg / m3 (0.05 ppm fraction of volume) مونوکسید کربن در هوا است.

2.نکته های استاندارد

   اسناد ارایه شده دارای  مراجع  معتبر زیر می باشد . برای ارجاعات داده شده، اصلاحات بعدی یا تجدید نظر از هر یک از این موارد نشریات اعمال نمی شوند با این حال، احزاب موافقت نامه بر اساس این استاندارد بین المللی تشویق می شوند بررسی امکان استفاده از آخرین نسخه اسناد استاندارد که در زیر آورده شده است.اعضای ISO و IEC ثبت نام استانداردهای معتبر بین المللی در حال حاضر.

ISO / TR 4227، برنامه ریزی نظارت بر کیفیت هوای محیط.
ISO 6141، تجزیه و تحلیل گاز – الزامات گواهی ها برای گازها و مخلوط گاز.
ISO 6142، تجزیه و تحلیل گاز – تهیه مخلوط گاز کالیبراسیون – روش گرامیمتری.
ISO 6143، تجزیه و تحلیل گاز – تعیین ترکیب ترکیبات گازهای کالیبراسیون – روش مقایسه.
ISO 6144، تجزیه و تحلیل گاز – تهیه مخلوط گاز کالیبراسیون – روش حجمی استاتیک.
ISO 6146، تجزیه و تحلیل گاز – تهیه مخلوط گاز کالیبراسیون – روش مانومتریک.
ISO 6147، تجزیه و تحلیل گاز – تهیه مخلوط گاز کالیبراسیون – روش اشباع.
ISO 6879، کیفیت هوا – مشخصات عملکرد و مفاهیم مربوط به روش های اندازه گیری کیفیت هوا.
ISO 9169، کیفیت هوا – تعیین ویژگی های عملکرد روش های اندازه گیری.

3. قاعده کلی استاندارد ISO 4224:2000E

یک نمونه اتمسفر به یک سیستم تهویه نمونه و سپس به یک طیف سنج مادون قرمز غیر مشتق (NDIR) معرفی می شود. اسپکترومتر جذب توسط CO را در 4،7 میلی متر [1] اندازه گیری می کند با استفاده از دو پرتو مادون قرمز موازی از طریق یک سلول نمونه، یک سلول مرجع و یک آشکارساز انتخابی. سیگنال آشکارساز به بخش کنترل تقویت کننده تغذیه می شود و خروجی آنالیز بر روی یک متر و سیستم ضبط اندازه گیری می شود.
برخی از ابزارها از همبستگی فیلتر گاز برای مقایسه طیف جذب IR بین گاز اندازه گیری شده و گازهای دیگر موجود در نمونه در سلول تک نمونه استفاده می کنند. این ابزار از یک نمونه بسیار متمرکز CO به عنوان یک فیلتر برای IR که از طریق سلول نمونه منتقل شده استفاده می کند تا پرتو تولید کند که نمی تواند توسط CO در نمونه کاهش یابد و بنابراین به عنوان یک پرتو مرجع عمل می کند. رادیو پهنای باند که از طریق سلول نمونه و فیلتر CO فیلتر می شود دوباره توسط یک فیلتر باند محدود باند فیلتر شده است که اجازه می دهد تا بخش حساس CO تنها باند برای انتقال به آشکارساز حذف طول موج های حساس به گازهای دیگر باعث کاهش تداخل می شود.غلظت CO در نمونه از یک منحنی کالیبراسیون تعیین می شود.